terugkomen
Op het beeld kraait en krast mijn kleinzoon boven de woorden die ik hem schonk, hij is de enige die…
Op het beeld kraait en krast mijn kleinzoon boven de woorden die ik hem schonk, hij is de enige die…
Het zijn altijd excuses, zegt een medestander, om ergens niet te zijn. Zo verklaren wij ons leeg bed, ons leeg…
Aan de voet is de aarde nog zo donker als ikzelf. Mijn zwart veegt haar randen bij elkaar. uit: een…
De dichter zegt dat hij maanden gehoopt heeft dat iemand het verband zou leggen tussen die ene bijna terloopse zin…
Reikhalzend naar de witte toppen en de wollige, als kinderhanden uitgespreide onderdelen van een toekomst, de witte sintels daarachter en…
Soms vraagt iets een opdracht, een toepassing van bepaald formaat, een aandenken aan een gelegenheid die anders zomaar voorbij gegaan…
Dat mijn vader verantwoordelijk is voor het ontstaan van mijn bundel, is een glorieuze maar vermoeiende constructie, een omslachtige wijze…
Zoals een kind waarmee je spelen gaat naast je hurkt en je poppen mag kleden, jij nog wat bezorgd dat…
Het duurt heel lang voordat de contouren ingevuld worden en men zichzelf kenbaar maakt. Er zijn nog wat kerstlichtjes die…