terwijl hij zijn benen over de rand van het enorme bed gooide
Vroeger kon ik weglopen, met vaste tred en dansende haren, en niet omkijken terwijl ik wist hoe hij daar stond…
iemand neuriet
Het was heel simpel geweest, je parkeert je auto aan het water, loopt om de kerk heen, volgt het aandoenlijk…
de inhoud van zijn heimwee
Er zijn opmerkingen over zomeravonden en de geur van het weiland, aardbeien die ze stal die vlekken maakten in haar…
hoe laat er morgen gespeeld wordt
Hij viert het leven, vanmiddag, zegt hij, tussen vijf en acht, en als ik ook kom hoef ik geen bevestiging…
hij kan nu eenmaal niet alles
Van heel ver kom ik vanmorgen, vanuit drie rondes om een kerk, vanuit de woestijn en veertig dagen lopen, vallend…
bloemenschikken in een vaas
Er is een dichter die zegt ‘laat me eens naar je kijken’ alsof ik een afspraakje ben zonder naam, een…
restanten van ons verblijf
Als ik de schoenen kies die ik toen aan had, de broek waarmee ik kon werken, lukt het misschien te…
een kind liet een fietsje liggen
Er zijn auto’s in het weiland, snelle bestuurders die met raampjes open langs het riet stuiven, als eerste bij het…
de activiteiten van
De kunsten zijn gered. Wijzelf misschien ook. Je kunt leven op een punt taart, roze weliswaar, en je langs keurig…