Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

het bijna onzichtbaar wit

Hij had verteld dat ze een heel aparte manier had
van schrijven, niet dat hij

twijfelde of het over hem ging, zijn levensverhaal
in het ruim van het schip, alle

bewoners van een andere naam voorzien en ook
van een andere betekenis. Ze

wist niet of ze dat moest bekennen, schrijvers hadden
bepaalde rechten immers of waren het

plichten die ze vervolgens kon veronachtzamen. Hij
vergat dat hij de opdrachtgever was,

hij had eisen kunnen stellen over lengte en duiding,
kommagebruik en tussen haakjes plaatsen,

dat zei hij allemaal niet, alleen hoe snel ze was in het
typen en hoe haar borsten dan schommelden.

2 reacties

  1. hoe heerlijk weer

  2. alja

    12 augustus 2018 at 13:56

    dat je weer mag….:-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑