Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Auteur: alja (pagina 2 van 367)

en zingt zelfs

Alkmaar, 12 januari 2018

en zingt zelfs

Het zou zomaar genoeg kunnen zijn, zegt hij, en ik zeg
te snel dat ik het begrijp, nu moet hij het

uitleggen en mij vragen of het intuïtie is, dat van mij en
of het wel bij hem past dat besluit maar

ik denk alleen aan mezelf, ik ben terug op een plek die
ik lang geleden verliet en men heeft mij

opengedaan, naar binnengetrokken, gekust en voorzien
van kopjes thee met koekjes terwijl de

glazen wijn al op kamertemperatuur stonden en de kaas
al in plakjes bij het brood lag, gevoel, zeg ik,

en dat het helemaal niet erg is. Er is een balans tussen nu
en toen, hij kijkt me doordringend aan, ik

zal je er niet bij betrekken, belooft hij en dat het niet is
uit bitterheid of strijd. Hij lacht volop.

 

(voor A.)

een bal rolt tot ongrijpbaar

(foto en bewerking Theo Kemperman)

 

 

Wat was is.. Op Vimeo (Wouter van der Hoeven) de links naar compromisloze rechtenvrije producties die ontstonden vanuit dit hol, ontmoetingsplek voor dichters, kunstenaars, muzikanten en haar liefhebbers!

 

een bal rolt tot ongrijpbaar

Als ik een programma start, komt er een geluid van een andere
zender doorheen alsof er ongezien iemand aan de

telefoonlijn hangt en je een tweede gesprek tegen wil en dank
volgt, zoals heel vroeger, of een ruzie van

diep beneden op straat zich in je huiskamer afspeelt, de hond
hier wordt uitgelaten, het jouw kind is dat

daar krijst, ook is het net alsof je moeder toch nog om een hoekje
kijkt en je betrapt op iets zodat je je vervolgens

schaamt en of op een onverwachts moment je baas in je nek hijgt
en je elk ogenblik je ontslag kunt krijgen. Gehaast

zet ik het beeld stil, de onverlaat neemt de benen, het kind zingt,
de hond kwispelt, je moeder zwaait vrolijk, op

het bureau ligt een compliment met loonsverhoging en chocola
en de lijn is vrij van ruis en zingt zelfs.

tegen niemand in het bijzonder

Egmond aan Zee, 10 januari 2018

 

tegen niemand in het bijzonder

Alles gaat moeiteloos in elkaar over: het zand in de zee, de
lucht in het land, het water in de voeten, de

regen in de soep, de handen in elkaar. De dijen blauw van
spijkerstof en kou. Het is een natuurlijk

verloop van tijd en volgorde, het dode dier spoelt terug, het
vogeltje wipt omhoog, de hond springt over

alles heen, een bal rolt tot ongrijpbaar, een man joelt, zelfs
zonder te kijken weet je waarheen je loopt, je

gaat daarheen waar het haar reeds wappert, er zijn nog twee
vlaggen over, de vuurtoren brandt, het schip

strandt. Alles ook is een beeld van toen: hoe je klein daar
stond en met je handen voor ogen de

schipper zag en de drenkeling en de zware netten met vis en
hoe een man dat uitdeelde alvorens hij verder liep.

tijdstippen die nergens aangegeven stonden

Reuring in de Kooimeer, 9 januari 2018

tijdstippen die nergens aangegeven stonden

Ik wil de waarheid, zegt mevrouw V. tegen de man
naast haar en simpel stelt hij dat die er

niet is. Het gaat over de aanwezigheid van X. aan
haar tafel zoals het ging om Y. in

haar leven, P. in haar bed, C. in haar mantel en T.
in het kleine Japanse wagentje dat ze

tot voor kort nog reed. We lezen over veranderingen
in het stadsleven en ruiken de inhoud van

de houten tonnetjes waarop zij ooit zaten maar dit
ongemak is groter. Ze kijkt me aan en

zomaar ken ik het hele alfabet en alle plaatsen en alle
tijden waarop. Het is subjectief, zeg ik

tegen niemand in het bijzonder en misschien moet je
echt genoegen nemen met wat je hebt.

het zijn de vrouwen die

Naast de enorme romige schotels vol gesmolten kaas en
en aangekoekte suiker, maakte ze mij

evenveel brieven als F. deed, want altijd als hij schreef,
berichtte ik haar en gaf zij haar mening en

adviezen. Dat deed ze ook bij X., de kabouter, de fotograaf
ooit opgenomen in de huishouding van het

hof of bij R. die niet de pen hanteerde maar in de telefoon-
cel stond voor de Dam. Tevens deelden we in

slobberkous en verwassen hemd twee gymoefeningen en
drie langspeelplaten, een jurkje met uitstaande

rok, roze, een geheim en vreselijk veel honger op tijdstippen
die nergens aangegeven stonden. Morgen

herhalen we alles behalve het strekken en rekken, rispen we
de liefjes op en likken de schalen leeg.

(voor L.)

uitermate geschikt voor

Oudere berichten Nieuwere berichten

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑