soms in het voorbijgaan
zo is er ook een gat in mij, een hard licht en wat mijn handen schrijven het kan niet meer…
zo is er ook een gat in mij, een hard licht en wat mijn handen schrijven het kan niet meer…
Don’t know how it got there Maybe taken by the wave Don’t know how it got there Probably taken by…
ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die…
Men kan te jong zijn, of althans te onbestorven. Men kan alles weten maar niet alle weten is al belichaamd….
Soms laat gij mij een eb en vloed alleen. Uren vergaan met schrijven in het zand. Zo weer ik mij,…
Hoe komt het dat het leven de ene dag overzichtelijk is en je tevreden bent, een tikkeltje cynisch misschien maar…
Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen te wachten…
………………………………Moge het zo ongestoord: dat je nooit met open ogen iemand naast je haast niet huilen hoort. Herman de Coninck,…
Voor mij hoeft de liefde niet meer te zijn dan een gastvrij soort onverschilligheid, een plek, een huis, een tuin,…