Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

ik wil haar graag hetzelfde

 

Ordening zodat er geen chaos is maar duidelijkheid en controle,
de autootjes geparkeerd onder de gevouwen tekening,

de potloden op kleur in de bekers, de maan naast de sterren, de
wekker op zeven maar wakker lang voordien, de

vaste route omdat het huis geen andere kamers heeft, eerst het
schrijven dan het leven, elk begin een

herhalend ritueel. Dan is er een enkele explosie van kleur en geluid
bij een trage buurman, de lucht scheurt, een

vinger wijst, de stad verheft zich en gaat weer liggen zoals er bij
het verlaten van de winkels attributen verkrijgbaar zijn die

doen denken aan een niet gevierd feest, afwezige kerkgangers,
een kale boom en honger in de hals die

nooit eerder zo groot was en even is het ritme zoek en snoepen
we koude oliebollen en bittere kerstkransjes.

1 reactie

  1. Nou ja, wat te zeggen: weer prachtig verbeeld Alja. De huiselijke sfeer waarin je het kleinkind betrekt, het verlate vuurwerk…

    Groetjes,

    Elbert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑