Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Maand: januari 2018

daarboven ergens moet ik zijn

En daar liggen we dan nu en praten ergens over, geeft niet waarover. Omdat je alles van me weten wil,…

daarboven ergens moet ik zijn

Dubbelgevouwen grijnst de worsteling me aan, voordat ik haar platstrijk en in vieren deel en keurig in getypte zinnen kopieer…

de vage betrekkingen

Vertrekken die wanden kennen die eigenlijk deuren zijn, je gewicht vertrouwen en dan opengaan, tussen kantoormachines uit een vorige eeuw,…

met lichte buiging

Alsof ik weer, door hem meegenomen, kennismaak met de andere wereld, de echte, zal hij zeggen en mij aan mijn…

dat aanstekelijk grimassen

Het spreekt voor zich. Hoe distels over paarden praten. Wat ongebleekte katoen de maan te zeggen heeft. Het is me…

dat aanstekelijk grimassen

Het podium wordt verschoven naar een klein tafeltje voorin de zaal, het woord wordt verkondigd te midden van ons, er…

ondertussen schrijft zij

Het meisje tegenover mij dat zich net zo vlijt tegen de zijkant van het raam waar witte waas het zicht…

ze wijst naar de stand van de maan

Soms op de tast, zoals je een kamer verkent die nog niet de jouwe is, je hand langs het ruwe…

zoiets misschien

“gangen in een huis waar je doorheen dwaalt, schimmen van haar jurkje dat om de hoek verdwijnt, het bodemloos kil…

© 2019 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.