een meer dat stijgt
Ik beschouw het als mijn onvermogen dat Ik het u niet helemaal kan geven, dat ik niet Ongehinderd door witte…
een regenboog
Ik wil eigenlijk altijd vluchten, weg van De plek die ik moeizaam bereikte, terug in Mijn hol, mijn eigen hand…
richting huis
Zelf lijk ik steeds verder van de oorsprong: alleen Dat te schrijven wat werkelijk telt Maar soms is het papier…
ver en onverwacht
Onnoembaar schoven de dichters rond de tafel, bereid Het werk te ruilen voor elkaar, hun Monden fluisterend aan ieders oor,…
in de hoek galopperen zij
We reden dezelfde route, dat wil zeggen Hij reed, ik legde mijn voeten op het dashboard En keek en soms…
een aantal kronkelende straten
Het wachten is op het wegtrekken van de mist Het lage hangen van de zilveren Flarden boven het water waarin…
de vierkante meters
Er is weinig anders dat ik kan: wat geneurie Op het juiste moment, klossend van de trap De ene ruimte…
other seasons
Het kost me dagen, dit invoegen in mijn Bestaande wereld, dit passen en meten in Mijn eigen ruimte, dit Zoeken…
teer welbevinden
Terwijl P. op zijn site oproept tot een gedicht waar Echt helemaal niemand iets van zal begrijpen, wartaal Zeg maar…