witte gezichtjes
Naast het ritme zijn we de noodzaak kwijt, het begerige en hongerige iets waarmee we elke morgen het bed uitsprongen…
twee zelfs
Niet degene te zijn die voorop loopt, niet achterom te hoeven kijken waar of ze blijven maar voor me uit…
de eindeloze gang
Soms is aanmelden alleen al genoeg, het scherm openklappen, de stoel verschuiven, de la van de werktafel opentrekken, het schrift…
elders
Het was een korte tik, een gekraak, een stilte daarna en alles in misschien drie minuten, alsof een hand loslaat…
het residu van de slaap
Een bruine grote hond duwt tegen mijn benen, zoals laatst in de ochtend, zijn baasje zegt dat ik gewoon rechtdoor…
de mogelijkheden
Je mag in mijn bed slapen, zegt L. (7) en je hoeft niets mee te nemen want we kunnen nu…
een sjaal over koude oren
De favoriete caissière kwam niet terug, de enige hoge stoel achter de kassa bleef leeg, haar mollige giechel verdween het…
haar monsters
Omdat ik voortdurend uit het raam keek, deed ik er langer over en zodoende zat ik pas bij hem achterop,…
haar inhoud
Dat als je in het donker zijn stad binnenglijdt, de straten de armen die je uitstrekt zonder iets te voelen,…