begin
Nu de ochtenden licht zijn, wit zelfs, de zwarte vogels vanonder de dakrand naar beneden vallen zodra ik het gordijn…
Nu de ochtenden licht zijn, wit zelfs, de zwarte vogels vanonder de dakrand naar beneden vallen zodra ik het gordijn…
Misschien ligt het aan het voorjaar dat iedereen knikt en groet, de ogen dichtgeknepen tegen de zon maakt elke passant…
De overtocht is koud, mistig en met flarden zwart boven het water, rond de bol van licht in de lucht,…
Nog even en het licht aan de overkant gaat aan, de krant op tafel gespreid, schaduwen achter de gordijnen, nog…
Nu we elk sproetje kunnen zien, elke rimpel, elke stoeprand ook, is het net of we elk geheim weten, uitgenodigd…
De stilte buiten verraadt de kou, vertraagt dit handelen, stelt de beweging uit, engeltjes plat op het grasveld, benen en…
L. (6) deed nog een figuurtje na dat achterover in de sneeuw met armen en benen zwaait, het leek niet…
Wie was mij kwijt vannacht dat hij me zocht in de krochten van dit systeem en mij een duizelende tellerstand…
Een van mijn strenge maar trouwe lezers noemt het vorig gedicht ‘gezellig’, alsof de sentimenten mogen aan het einde van…