pakpapier
De gebaren zijn bijna bezwerend, lang Gerekte vingers wijzen op Daar buiten, om ons heen, toen en straks Het gevlochten…
De gebaren zijn bijna bezwerend, lang Gerekte vingers wijzen op Daar buiten, om ons heen, toen en straks Het gevlochten…
Er is niets met een strik om, niets in pakpapier Er is alles zomaar, voor Handen, voor nu, voor altijd,…
Het krakend ochtendhuis verraadt een nieuw Ritme, volg ik het werkend kind Dan ontstaat vanzelf een nieuw boek, de Stille…
Alle lengtes zijn ingehaald, behalve de mijne Alle portretten zijn levend geworden behalve De zijne, mijn vader tekende bijvoorkeur paarden…
Het toegedekte kind zingt, terwijl ik Zinnen maak rekt hij zich Stommelt, schuift, kiert door de deur Met koffie, lacht…
Al vier keer hebben ze gezegd dat ze van Elkaar houden, ik weet het Allemaal, zij lacht om zijn berichtjes…
R. in 1989
Haar fonetisch schrift, de eerste letters die Zij typte in haar eigen Vorm, haar liefdesbriefje aan mij, haar pappa En…
Alles beweegt zich naar deze richting: Kinderen, koffers, kastanjes Kadootjes, rendiertruien en vieze was Oude vetes, nieuwe foto’s Kussen, gekwebbel…