Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: foto’s (pagina 1 van 44)

presentatie 1e dichtdruk

Kunstenaar Piet Lont en dichter Joris Miedema presenteerden in de consistorie
van de Grote Kerk Alkmaar de 1e dichtdruk!

je kunsten

Ze is gek op aandacht, zegt het vriendje tegen de suppoost
die mijn capriolen in de zachte hut niet

kan zien, maar wel de verwoede pogingen van de fotograaf
mij te laten doen wat hij wil. De een bewaakt de

witte handschoenenbak en de plastic overtrek schoentjes en
eigenlijk ook mij terwijl ik zo aardig kleur bij

de heuvels in het kleinste magisch centrum dat weer in het
grotere in het nog groter hart staat, de ander

richt een niet geheel welwillend oog en vertraagd door de
techniek door een krappe kijkcirkel en klikt.

Mijn lijf glijdt door de tijd en botst tegen de hardere punten
die zich fier oprichten ver beneden dat

hart en omzeilt de wanden die haarzelf begrenzen, de mannen
kletsen erover hoe het resultaat te verkopen.

 

Magisch Centrum Amsterdam, Stedelijk, 14 juli 2018

kopjeduikelend

Magisch Centrum Amsterdam, Stedelijk, 14 juli 2018

een inventaris van de levende

een mooie zomer en haar beschaving

na de Reuring van gisteren kreeg ik dit in mijn handen gedrukt
met een kadootje

in familielijn opgeschoven

‘oma, motor please?’
Alkmaar, juni 2018

de sterren verbonden met potloodlijn

 

Amsterdam, 18 juni 2018, foto W.

 

zelden werd je zo zacht gekriebeld

niet alleen op het achtergrondscherm maar elke woensdagochtend!

iemand neuriet

Wijngaardtuin, Haarlem, 10 juni 2018,  foto’s Alja Spaan

met Jan Kal, foto’s Pom Wolff

het gordijn omhoog

De tekst vergrotend die onder zijn handen ligt, turend
naar de tekeningen die hij rond de kantlijn

verzamelt, hem horen zuchten boven zijn werk, dan
opkijkend naar de verten ingeperkt door

de straat voor hem en hoe vaak zij langs fietste, zijn
vingers verschuivend vlekken makend van

de inkt, de inhoud van zijn heimwee want afwezigheid
bestond in al zijn handelingen maar ook

in de hare, zie ik eindelijk dat wat hij me echt zei en
dat wat hij verzweeg. Alleen al het handschrift

brengt me zijn vertrouwen en het antwoord op zijn
herhaalde vraag: of ik gelukkig was?

Voordat ik kon lezen draaide ik het om, de beesten op
papier immers half dood en uitgemergeld.

 

mijn vader schrijft en tekent in het gastenboek bij een expositie van mij in Purmerend, 2007, boven de tekst van mijn moeder en onder die van een andere bezoeker

 

Oudere berichten

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑