de staat van poëzie
Het was alsof iemand in haar nek hijgde en bijna toe zou slaan, ze zou ongetwijfeld verslonden worden en dan…
op een hoek
Het voelt als extra tijd, een geslaagde ontsnappingspoging. Eerst als een luchtbel waarin toeval en noodlot elkaar afwisselden zoals de…
haar vaste plek
Het niet willen weten is een fase die verlengd zou moeten zijn tot een ieder sterk genoeg is, bij elkaar…
doelgericht
Alsof het de rode verf is die ik in mijn krullen spoelde, de massa optilde en zo behoedzaam liggen ging…
duizelingwekkend hoog
De wacht aangezegd krijgen is overal hetzelfde, de man die aarzelend meer ruimte verlangt, zijn eigen vrouw, bed of huis,…
noodzakelijk
De angst is zo groot als het pad lang is, over het hek, langs de velden, dwars door de bomenrij….
de achterdeur
Overgebleven is een herinnering: steun zoekend tussen de duizenden op het plein is er geen hand nodig maar de balans…
ik ben hem
In de nacht ben ik evenwel de ander. Terwijl ik me zijn neusje herinner dat in mijn hals zoekt naar…
vaak was het een combinatie
Je zit aan het ontbijt en twijfelt aan nog een eitje of iets met roze vlokjes erin, het is warm…