ondertussen
Het rustige begin van een logeerplek, het opstaan voor de rest zodat niemand over je struikelt, het alvast koffie drinken…
Het rustige begin van een logeerplek, het opstaan voor de rest zodat niemand over je struikelt, het alvast koffie drinken…
Is er hier nog iets gebeurd, vraagt hij. Sommigen lezen daarvoor mijn gedichten, zeg ik. Je weet dat ik niet…
Het is als bij die collega met wie je jaren innig sprak maar die bij een laatste ontmoeting een petje…
Uit de typestoel springt een schroef, mijn voet trapt in iets kleverigs, vuurwerk knalt in de vroege avond, het wasrek…
Hij dacht dat hij een plekje vergeten was en dus trok hij haar truitje omhoog en gleed met zijn vingers…
Je spuugt wat eigentijdse woorden uit, leunt daarbij naar voren zodat het publiek je bijna voelt, doet zes gedichten in…
Een interview met Jan Glas
Een scherpe schaar ligt op de houten tafel naast een bakje met wuivend gras en zomaar gaat mijn hand naar…
Vroeger tikte mijn vader met een serieuze blik op de barometer in de gang, nu hoef ik alleen maar de…