uit ‘Een vrije geest, het uitzonderlijke leven van Betje Wolff’, Marita Mathijsen
‘De geest gaat verder met verwijten: eigenlijk heeft ze te veel geschreven. En ze heeft te veel haast. U maakt…
het brein
Op sommige ochtenden beginnen we zoals we de avond afsloten, starend in vier ogen met heel lange wimpers die knipperend…
het geknisper
Hij tuurt naar duizenden kleine afbeeldingen op het scherm, postzegels, zegt hij, maar het lijkt een opsporingsbevel met zoekgeraakte kinderen,…
zwijgend
De stilte van het plein is de stilte van de zaal, de ene leus het geknisper van het plastic zakje…
de geluiden
Tien jaar lang stonden ze zwijgend onder het gele schilderij en tikten aarzelend tegen de rand, groene tongen likten het…
het briefje
Langzaam de geluiden laten oplossen, de altijd pratende mensen in de tuinen hierachter, de altijd gillende kinderen, het plonzen in…
‘poëzie moet helemaal niets volgens mij, maar het is wel een invalshoek waar ik mee verder kon.’
Een interview met Yke Schotanus.
onherkenbaar
De handen om mijn hoofd, het zou genoeg zijn. Dicht tegen elkaar staan, een bijna botsing, herkenning, het zou alles…
achter je
De hele nacht is een speurtocht naar een station in de buurt, een vertrekken uit een onaanzienlijk dorpje met slechte…