de wel heel kleine achtbaan
Formaat doet er wel toe. We zijn liever groot dan klein. Een heel oude mevrouw dringt zich naar voren toe…
adem
Als voorwerp van toewijding en passie reist het dagboek in de tas en in de handen van vrouw naar vrouw,…
het rangschikken
Ze noemt me vluchtig en ik denk aan de geur die ik bij hem achterliet of hoe ik voortdurend tegen…
de grond
Haar kleine voetjes dansen voor me de kamer uit, ze maakt muziek, ze heeft het zelf niet in de gaten,…
klingelend
We gaan langs dezelfde weg, had mevrouw V. eens gezegd, zelfs zonder haar hand in de mijne, ze leek op…
de stoelpoot
Het moet ook nog een beetje leefbaar zijn, zegt de man met grote wapperende handen. Hetzelfde zegt later het meisje…
een dag lang
Vaders en verhalen rollen over tafel, eentje blijft er achter de stoelpoot klem zitten. Als de stoel opgeschoven wordt, krult…
de waarde
Terwijl mannen zich opheffen, op schouders slaan, verzinnen vrouwen scenario’s, schrijven gedichten op de afwezige achterflap, vol van blikschade, verwrongen…
de kleur
Haar kousen zijn wit, haar benen iel, haar handtas heeft goudbeslag en staat open, ze stift haar lippen roze terwijl…