Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: het dorp

een vraagteken

We droegen hoedjes met voile, onze gezichten langgerekt als in schilderijen van Modigliani, wapperend spinrag tegen onze bleke huid, en…

niet dit zijn

Zij die altijd zo verstandig was, dacht op een dag te kunnen vliegen, een kind op het dak van het…

vogels vallen

Allerlei dieren rollen zich in de sneeuw op de stookplaats van mijn vader, het achterste stukje land dat afbreekt boven…

met opengedraaide ramen

Als een nieuwsgierig kind komt hij heel dicht naar de lens en kijkt, bijna scheel, mijn wereld in. Hij trekt…

mijn planning

In de vier wanden van haar bestaan kleven de haren aan de vloerdelen, wuiven de jurken haar na, kraken de…

de werkelijkheid is de bladzijde

Bij het opstaan zijn mijn knokkels zwart alsof ik nu al typend door grafiet ben gerold, een ambachtsman die tussen…

we gunnen haar ook wat

De enige verte hier zit in de lucht, net voorbij de kastanjebomen die versierd met pilaren zwaar in elkaar vallen,…

noodzakelijk

De angst is zo groot als het pad lang is, over het hek, langs de velden, dwars door de bomenrij….

tijd

“Er zijn ogenblikken waarop ik, voor dit papier zittend, alleen nog maar merken kan dat ik nooit het wezenlikste zal…

© 2019 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.