je naam
In de rij voor de kassa staat zo’n man die snel even een lekker broodje wil scoren voor de middag,…
schreeuw
Zoals het centrum van een stad zich kan verplaatsen naar iets straks, loodrecht getrokken water en struiken om de meter,…
met wiebelpoten
Het gedicht ‘met wiebelpoten‘ uit onze bundel ‘het langzaam voorovervallen‘ wordt opgenomen in de bloemlezing De 44, ’44 bruisende, ontvlambare,…
vanzelf
Na weken nog een teken van leven. Een poppetje in het tafelblad net onder de laptop, een ooglapje in het…
in mijn schoot
Er zijn ochtenden die vanzelf ontstaan. Licht dat al tussen de huizen komt terwijl we nog ronddwalen in onze dromen….
blikschade
Het mag mij aan niets ontbreken. Liever gezegd: het ontbreekt mij aan niets, hij is er immers. Hij zal de…
de waarde
Terwijl mannen zich opheffen, op schouders slaan, verzinnen vrouwen scenario’s, schrijven gedichten op de afwezige achterflap, vol van blikschade, verwrongen…
met het puntje van mijn tong
Zelden kreeg ik een bemoediging voor de extra dag, laat staan voor de dag an sich, en hoewel de luxe…
eindelijk
Kijk, zegt hij, zie je wel, ik heb mijn best gedaan. Met het puntje van mijn tong uit mijn mond…