onherkenbaar
De handen om mijn hoofd, het zou genoeg zijn. Dicht tegen elkaar staan, een bijna botsing, herkenning, het zou alles…
achter je
De hele nacht is een speurtocht naar een station in de buurt, een vertrekken uit een onaanzienlijk dorpje met slechte…
hard werken
Iets schrijven over het kanaal, een hand gegraven streep tussen het einde van dit land en deze kaasstad, omdat die…
het kraken en zuchten
Of ik in geluk geloof, vraagt een man, de mijne en ik denk aan ‘van geluk spreken’ en voornamelijk toeval…
winst
In de kromming van de trap legden we dat wat naar boven moest zodat elke volgende keer alles op zijn…
een stukje van zijn verzameling
Het zijn de vrouwen die net voor achten de bakfietsen leegstorten in het park, een half uur later met de…
uit De gelukkigste jaren van de mensen, Wim Kayzer
‘Moet ik dit nog meemaken na meer dan zeventig jaar maatschappelijke illusies en maatschappelijke zekerheid? Dat de democratie zichzelf uitholt,…
‘zelfs wie schrijft blijft niet altijd.’
Een interview met Michiel J. Ris.
iets van
Om daar te zijn en te zoeken wat hij kwijt is, op mijn knieën onder het bureau, het tafeltje, de…