Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 7 september 2019

de taal van de ruimte

September 2019 werd De Taal van de Ruimte afgewerkt, een 3D film die ook in 2D te bezichtigen is. 

de kat sliep

Hij ging aan zijn bureau zitten en probeerde zijn memoires te schrijven, maar het bleek onmogelijk. Overwegingen, veroordelingen, daar was hij beroemd door geworden, maar hoe moest hij schrijven zonder overwegingen of oordeel? Feiten weergeven – simpel. Maar hoe besloot je wat de feiten waren? Hij schrok terug voor de enorme, essentiële last om zichzelf te bekijken door de ogen van anderen. Alleen God kon dat. Het leek godslasterlijk om het zelfs maar te proberen. Zo’n enorme hoeveelheid indrukken, zo’n enormiteit aan emotie. Waar moest men de waarheid vinden?

Jane Gardam, uit: Old filth
vertaald tot Een onberispelijke man door Joost Poort

de kat sliep

Eerst nu zie ik achterin de foto mijn jasje hangen, een stoel onder
mijn zwarte aanwezigheid verborgen, het

bewijs dus dat ik daar was, toen, eens. Het is alsof ik de scheuren
in de stof, daar bewust in gemaakt, zie en kan

voelen, de haren van het rugpand kan plukken, in de linker zak het
boodschappenbriefje vindt en zo weer terugval

in die tijd en gewoonten. Er zal een munt zitten in de andere zak
of een verfrommelde tissue en ik zal mezelf

ruiken, een lichte geur van haast en parfum, en weten waarom ik
daar was. Ik had geen jas nodig binnen die

temperaturen. In het voorbijgaan zal iets of iemand even tegen de
stoel leunen, de stof afschuieren en mij rechter hangen, zo

functioneert zij als perfect attribuut in het beeld dat van die kamer
en onszelf bestaat. De bewoners ontbreken, de gasten ook.

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑