Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 27 februari 2019

in het geheim

Waarom zien we je nooit ergens, zeggen ze tegen mij, wat begraaf je
jezelf daar in dat gat, zeggen ze, geen vrienden geen feestjes geen uitgaan
geen pleziertjes, kom eruit, begeef je eens onder de mensen, laat zien
dat je er bent, geef op zijn minst eens een teken van leven. Waar dan,
zegt hij tegen hen, sta om vijf uur ’s ochtends op
drink een glas koffie schrap en schrijf zes
of zeven regels en dan is de dag al om
en de avond valt om te schrappen.

Amos Oz, Waar ben ik
uit Dezelfde Zee (roman in verzen), vertaald uit het Hebreeuws door Hilde Pach

 

(gelezen 15/1 tot 27/2: Amos Oz, Dezelfde zee, Amos Oz, Een verhaal van liefde en duisternis, Geir Gulliksen, Het verhaal van een huwelijk, Hendrik Groen, Leven en laten leven, Teun van de Keuken, De supermarktsurvivalgids, Mirjam van Hengel, Een knipperend ogenblik: portret van Remco Campert, Simon Carmiggelt, Ik lieg de waarheid: de beste Kronkels, Irvin D. Yalom, Dicht bij het einde, terug naar het begin: memoires van een psychiater, Irvin D. Yalom, Het raadsel Spinoza, Irvin D. Yalom, Nietzsches tranen, Evelien Gans, Jaap en Ischa Meijer: een joodse geschiedenis, Ischa Meijer: Brief aan mijn moeder, Jessica Meijer, Een blik jodenkoeken, Bert Natter, Goldberg, Bert Natter, Ze zulen denken dat we engelen zijn, Bert Natter, Begeerte heeft ons aangeraakt, Eva Hoeke, Als het maar niet op ons lijkt, Marcel van Roosmalen, Het is nooit leuk als je tegen een boom rijdt, Elizabeth Janse Howard, Bevrijding)

in het geheim

De snelheid waarmee ik lees en me niet herinner, de naam
van de schrijver, het jaar waarin zij vertrokken,

wat ik nu eigenlijk deed op die avonden in het waterhuis,
de een de gretigheid tegen het verspillen, het

ander de uitkomst van de hoeveelheid leven of gewoon het
aantal jaren dat. Heel even soms tilt

het hoofd zich op en denkt na, herhaalt een zin of twee, kijkt
naar de foto op de omslag, bekijkt nadrukkelijk

de titel, bladert terug naar de kleine inhoudsopgave of het
voorwoord, om dan weer terug te keren naar

dat verhaal. De stilte is een voorwaarde tot beiden. Net zoals
het schrijven in die vroege ochtend, is het lezen

voorbehouden tot bepaalde uren: de avond krult zich lang
door de pagina’s in mijn schoot en hart.

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑