Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 18 december 2018

zonder de illusie of zekerheid

We kunnen het wel lang maken, wel blijven
praten tegen elkaar en tegen de tijd, maar

geen enkel verhaal is dat ene, waarin we
ergens vandaan gingen en ergens aankwamen.

Laat ons eens praten over de dingen waarover
we dat niet konden en nooit zullen kunnen:

we hebben het huis verlaten, en keren terug,
maar onderweg groeit het gras de weg dicht.

En ook zo is het niet, ook dit verhaal doodt
de tijd niet, er is een ander verhaal,

maar dat is oneindig veel korter.

Rutger Kopland, Het verhaal over deze weg kan kort zijn,
uit Geduldig gereedschap.

zonder de illusie of zekerheid

Terwijl ik de stem nadoe van een barse koning die niet van
zijn troon af wil en veelvuldig Quatsch roept,

een kinderverhaal dat zoekt naar een waarheid, verlang ik naar
het enige en oude verhaal. Om mij heen gaan

de hoofden hangen, haren vallen tegen de tafelrand, iemand
snurkt hoorbaar, buiten zwaait een boom haar

lichtjes vervaarlijk, aan onze voeten ligt een hertje in namaak
sneeuw en een heel gedienstig meisje presenteert

poffertjes en telt er vier voor me uit. Bij de laatste zin zijn ze
wakker hoewel niet helemaal aanwezig. De heer

B. vindt het onwaarschijnlijk en niet echt voor een kind en neigt
tot schoppen of gooien van sneeuwballen terwijl

mevrouw V. haar kerstbroden als stenen verkoopt. Ik reken op
die ene sinaasappel en een lichte buiging voor in de kerk.

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑