Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: meander (page 1 of 2)

“het geeft me ook een gevoel van noodzaak”

“Het geeft me ook een gevoel van noodzaak”

uitgeklopt en opgevouwen

Dit keer had de dichter een zusje die mijn hand hield terwijl
ik hem naar het vervolg vroeg, had hij nu werkelijk

meer succes en was het gelukt zijn werk over de grenzen te
verkopen, ik deed alsof ik van niets wist en

al zijn berichten niet gezien had, en hoe was zijn nieuwe etage
in de stad, terwijl zij maar kneep en kneep zodat

ook haar vragen werden gesteld maar ze schreef niet, zei ze,
ze paste slechts op hem. Ook hij nam mijn hand

en zo liepen we, het had niets te maken met mijzelf noch
met alles wat ik daarvoor bedacht had en

alleen de aflopende lengtes van onze lijven hielden een versje
in zich en toch werd ik wakker met

dat beeld van drie mensen die een kant opliepen in de stad
en elkaar voor wat dan ook behoedden.

de hemel was onbewoond

De medewerker noemt mij ‘onze’ en dan mijn naam, lid van
een familie dus, een vaag trots gebeuren alsof

ik nu zegeltjes krijg bij een spaaractie, korting in elk geval,
met een bus mee mag waarop in de zijflank de

naam van een firma die spoedige thuiskomst belooft, aan
avonturen denk ik niet. Het is een beetje

alsof ik nu pas kennismaak met de rest, voorgesteld zonder
een knikje te hoeven maken, en me opwerp om

voor elke reis de lunches te verzorgen of de pleisters beheer
die we op ons voorhoofd plakken zodra het dorp

in zicht is, ketchup als bloed en liggen op de bodem nadat
we gezongen hebben dat we nog lang niet, nog

lang niet, terwijl ik alleen maar met de chauffeur flirt en bedel
om te rijden en een verkeerde afslag te nemen.

“het verlangen loopt zelden gelijk met de herinnering”

“het verlangen loopt zelden gelijk met de herinnering”

“om dichterbij de poëzie te komen”

“om dichterbij de poëzie te komen”

“mijn opstandigheid heb ik ingeruild voor mededogen”

“mijn opstandigheid heb ik ingeruild voor mededogen”

“Taal is mijn huis”

In de serie ‘gesprekken met Meandermedewerkers’  Yolandi de Beer.

 

“Taal is mijn huis”

“Wij weten nog zo weinig”

Interview met Atze van Wieren

“Wij weten nog zo weinig”

alle partijen vals

Gelukkig zijn er cijfers die ons belonen, een stijgende lijn
die zegt dat we het goed doen, dat streepje naar

boven waarvoor we iedere keer weer dat vele werk doen.
Er is een bewijsje dat net op tijd komt, vlak

voordat we met stijve nek en kramp in de vingers, verkleumd
en veel te laat achter onze werktafel komen rollen,

jouw kant op. Vlak nadat we denken aan vrije dagen en lang
met een trein en onderweg iets lekkers, een

vriendelijke suppoost en kunst die we zelf niet kunnen maken
of twee extra boodschappen uit de buurtsuper en dan

drie films achter elkaar. Dit is het dus, uitstel van het echte
leven en een beetje spelen dat je nodig bent, kijk

maar, we hebben een grafiekje die dat aantoont hoewel we
lang menen dat we het beeld verkeerd om houden.

“er komt een moment dat je toch iets meer wilt”

“er komt een moment dat je toch iets meer wilt”

« Oudere berichten

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑