Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: pappa

een extra paar sokken

Maar ik lees je, roept hij uit, alsof dat hem voor altijd vrijpleit van alles dat hij niet doet, de…

een vraagteken

We droegen hoedjes met voile, onze gezichten langgerekt als in schilderijen van Modigliani, wapperend spinrag tegen onze bleke huid, en…

symbolen uit een andere tijd

Met zijn bril op tafel huilt hij zonder geluid te maken, wrijft in zijn ogen, laat het haar vallen, kijkt…

vogels vallen

Allerlei dieren rollen zich in de sneeuw op de stookplaats van mijn vader, het achterste stukje land dat afbreekt boven…

hoe ik mezelf moet terugvouwen

Dames de B. en Z. zitten in de hal al te wachten, handen in hun schoot. Mevrouw de B. zou…

ergens doet iemand open

Om bijna bovenin te wonen, tussen de kleinste bladeren en het lichtste groen, de ijle witte flarden in de lucht…

een enorm zwart gat

De heer A., die naast me zit en van wie af en toe de hand op mijn arm verschijnt, noemt…

het feestartikel

Hij staat op de vluchtheuvel bij het kruispunt waar iedere fietser door het rode licht rijdt en draagt een nauwsluitend…

alsof het echt maar heel even duurt

In de herhaling zit het ongemak, het verdriet ook. Terwijl hij net als toen hij een kind was, de zelfgemaakte…

© 2019 Alja Spaan. Thema door Anders Norén.