Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 24 september 2018

de stilte nadien

Het is voor mij de eerste keer, zegt de jongen voor me, dus
als u liever voor wilt? We staan naast elkaar

bij de balie waarachter kletsende vrouwen hun koffie delen
met het weekend. Ik stel hem gerust, het valt

mee, het is zo voorbij en het went, moederlijke onzin die als
zijn resultaten over een paar dagen binnenkomen

misschien volledig uit de toon vallen. Ik neig te vragen wat
eraan scheelt maar hij begint over het ontbijt dat

hij node moest missen en juist dat ontbijt is zo belangrijk.
Na vijf minuten lopen we weer langs elkaar

en groeten, hij grapt dat hij nog leeft, zie ik wel, en wenst
een fijne dag, er is zon die over de plassen op

straat schijnt. De verpleegster overweegt ook een tattoo maar
durft nog niet goed, mag ze kijken?

de stilte nadien

“Er is altijd iemand die vertelt. Die de macht over het woord neemt. Wat had jij gekozen, Maj, als jij de macht over het woord had genomen? Ik weet niet zeker of je dan met deze versimpelde versie van het verhaal gekomen was.”

uit Liv till varje pris, Kristina Sandberg
vertaald uit het Zweeds door Jasper Popma en Wendy Prins tot Leven tot elke prijs

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑