Soms heeft dat wat je schrijft niet meer inhoud dan
de schommelingen in temperatuur die

nauwgezet door een binnenschipper in de kop van
een noordelijke provincie in het begin

van een vorige eeuw genoteerd werden in het logboek
van zijn onderneming. Ik lees hem, scheel

van het kleine handschrift, bereid tot iedere afwijking
in de regelmaat van zijn pen, een hagelbui,

een hevige regenval, een zicht beperkt tot een halve
meter, luchten die zo dreigend zijn dat hij

het laatste oordeel ziet. Ik wil naar hem afreizen om
zijn boot te zien, zijn vrouw en kinderen of

de grijns bij een zonnige dag, ik wil het zompige land
rondom of het gebarsten raampje in de

kajuit, sterke koffie naast het stuurwiel, zijn pet en de
weersverwachting voor de dagen die komen.