Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 25 oktober 2018

Ze schrijft

Ze verlengt de slaap met haar schrijven
maniakaal, elke dag, in veertien regels
waarin tijd nog niet tikt als een klok

Ze vindt de woorden die vooruitlopen
op de sprakeloosheid, als een vertaler
die de zinnen van haar lippen zingt

De beelden bewegen nog warm en zacht
als tussen de lakens, dicht op haar lijf
en dansend op haar eerste ademhaling

Ze hoeft het niet te lezen wat er staat
de taal zal haar voldoende bodem geven
en ze ontwaakt met de titel voor morgen

(c) Marten Janse, voor Alja Spaan, 25 oktober 2018

“De Coninck is oprecht de reden dat ik schrijf.”

Interview met Jelmer van Lenteren

 

 

“De Coninck is oprecht de reden dat ik schrijf.”

het was om mee te spelen

In deze tijd iets geheimhouden valt niet mee hoewel je
je kunt afvragen of ze niet in een zachtblauw

ponnetje gehurkt zit voor het scherm in plaats van in
haar blootje, dat beeld dat nu iedereen voor

zich ziet, bungelende borsten tegen de tafelrand en van
de kou vertrokken plooien die schuilend

zich aftekenen in het scherm. Ook weet je niet zeker of
ze niet stiekem eerst een homp kaas uit het

koelvak pakt, koffiezet en slurpt boven de nachtelijke
geluiden nog, een man heeft die haar stoel

opwarmt, hulp krijgt dus bij dat dwangmatig opstaan en
niet al in de avond steekwoorden produceert die

buitelend en rillend vanonder haar vingers groepsgewijs
op commando tevoorschijn komen bij het eerste licht.

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑