Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 24 oktober 2018

nog lang niet

Christel Bouwmeester-Wassenaar schetst mij bij het optreden bij de Haarlemse Dichtlijn en de regel ‘hoe een klein en wit konijntje plotseling vanachter hem opzij hupt en dat als je die seconde stilzette, zij met het beest op schoot zat en het aaide’ (uit voor donker thuis)

nog lang niet

Starend naar het witte bordje in de gekleurde gang haal
ik drie woorden naar boven alvorens een

vriendelijke man mij komt halen, ik wil roepen dat ik nog
niet klaar ben maar ook dat wat ik al heb:

‘wicht’, ‘tucht’ en ‘tact’, op de een of andere manier is het
niet genoeg. Zijn witte jas hangt open en hij wijst

op het scherm naar de grafiek die met pieken en dalen en
in het rood mijn waardes toont, de papieren

afspraak als vliegtuigje in mijn hand. Zal ik dit weggooien,
vraagt hij na afloop, en ik knik, het was om

mee te spelen, probeer ik nog. Zou hij iets hebben aan het
begrip ‘ruimte’, ‘wacht’ of ‘ter’? Het is

het fijnst, zeg ik, te doen waar je zin in hebt, ik hoop dat
voor u hetzelfde geldt, in alle situaties zo beleefd.

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑