Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 26 juli 2018

ochtenddauw

We hadden bijnamen en codes, afgesproken tekens
en gesprekken zonder locatie, we knikten

instemmend terwijl we niets zagen dan elkaar, halve
gesprekken met de ander, er waren

pakketten van mijn moeder, zei ik, brieven van een
schoolvriendin, mijn parfum was

de geur van de kat, alles leek een overgebleven en
onbeperkt houdbare voorraad. Er was

een oproep in de nacht, ik wist toch dat ik terstond
moest komen, een kind met een nachtmerrie.

De ochtend was verloren, er bleek een nijpend tekort
aan alles, er werden familieleden vermist,

een brief verbrand, de kat kroop onder de vloer maar
de belofte bleef: de hitte was verzengend.

ochtenddauw

Ik zal de dag beginnen als een vlek
In de lakens. Ik zal uit je handen
De leegte der tederheid eten. In je mond
De witte hitte der waarheid vinden.
Mijn valk zal de stilte van een wingewest
Ontdekken. Wij zullen vreedzaam ontwaken
Op de koele kussens der droefheid. Ik kus je.

Ik zal een boek voor je kopen, en laarsjes,
Mijn ademhaling herzien, een triest feest
Bedenken, en wijn en rozen voor ons kiezen.
Het zal een dag worden, geurend als een
Boomgaard, als een koortsig orakel
Van liefde, stervend aan je lippen,
Trouw als de eeuwige herfst. Ik omhels je.

De avond zal langzaam groeien, verlaten
Als een windstreek, eenzaam als een rivier,
Maar warm als de nachtwind die ons herkent
Als de regen of de schaduw van een vriend.
En al wat schuldig is zal ik voor je
Verzamelen: mijn mooiste zonde, het geluid
Van een traan, de luie geur van je zweet en
De dubbele bodem van de dood. Ik leef van je.

Nic van Bruggen, Droef maar eerlijk liefdesgedicht
uit: Ademloos seizoen / opgenomen in de bloemlezing Waarom ben je niet bij mij (Arie Boomsma)

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑