Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Dag: 17 juli 2018

gebedel aan zijn voeten

‘Tussen droom en werkelijkheid liep een weg die klaarblijkelijk langer was dan het leven zelf. Een mens mocht al blij zijn als hij in het proza van een trouwe kameraadschap nu en dan eens een fragment zag oplichten waarin zich een vuriger wereld weerspiegelde – een hartstocht die je welbeschouwd alleen ten volle kon beleven als je nog heel jong was of geen andere plannen meer had dan doodgaan.’

Yves Petry, uit: Liefde bij wijze van spreken

 

gebedel aan zijn voeten

Je had liever de nacht, het donker dat langzaam alle kieren
opvulde, over je heen boog als een moeder die

je instopte, nog even trok aan je lakens en dan een kus op
je voorhoofd plaatste, ik liever de ochtend,

bang voor het zwart en de beesten nu onzichtbaar. Jij stelde
de komst van het licht uit, kroop onder

het kussen, ik zwaaide mijn benen meteen over de rand,
liever had je ze om je heen gehad alsof we

beiden dat moment van leven even konden uitstellen, ik
praatte, jij zei niets. Ook had je zoveel liever de

zeldzame bloemen tussen de rotswand en huppelde ik tussen
de madeliefjes in een wei, er waren er

veel te veel, je beweerde dat je geen moeder had gehad. Vaak
gleed ik terug onder de dekens en kuste je.

© 2019 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑