Al mijn vragen worden boodschappen die hij van zijn
lijst kan afstrepen, in zijn auto kan leggen, bij

de bocht licht verschuiven en dan naar boven getild mij
het leven makkelijker moeten maken. Geen

bonnetje waarop hij de prijzen vergelijkt, de caissière
aanspreekt en nog wat wisselgeld ontvangt.

Al mijn wachten is in de verkeerde rij. Soms probeert
hij een antwoord in een zin, het is

vreselijk heet onderweg, de achterbank ligt al vol, wist
ik dat heel het land aan tekorten lijdt, dat

honden janken bij de volle maan, dat als je heel goed
nadenkt er altijd iets ontbreekt, hij

alleen zichzelf heeft en dat er in vroegere tijden, echt
heel lang geleden, korting werd gegeven?