Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 23 juni 2018

een optelsom van wat we hadden kunnen doen

’Als je mensen in winkels hun kleren en schoenen en zo ziet uitkiezen, doen ze daar tijden over – alsof alles wat ze kiezen fantastisch en perfect zal zijn. En moet je hen vervolgens zien. Meestal zien ze er domweg afschuwelijk uit – of gewoon alledaags. Ze hadden hun kleren net zo goed uit een grabbelton kunnen halen.’
‘Binnenkort zal iedereen een of ander uniform dragen,’ zei Polly treurig: ze begon zich weer ellendig te voelen.
‘Ik vind het een interessante waarneming,’ zei Clary nogal in haar wiek geschoten. ‘Ik denk dat die ook van toepassing kan zijn op andere dingen van mensen – en het zou weleens een serieuze beschouwing van de menselijke aard kunnen zijn.’

uit: Elizabeth Jane Howard, Marking time

een optelsom van wat we hadden kunnen doen

Een vreemde op straat die me zegt voorzichtig te doen
komt dichter bij me dan de vriend die

achter me schuifelend beweert voor me te zorgen. U ook,
antwoord ik en zomaar ben ik bekender

en geliefder dan tevoren. Zo was de oude dichter die
zijn ogen tot spleetjes kneep alvorens hij

mij herkende en groette, vriendelijker dan het liefje dat
in mijn nek beet. Was u mij vergeten, zeg

ik de eerste terwijl het kleine gilletje bij de tweede met
veel minder plezier vergezeld ging en van

geheugenverlies geen sprake was. Dan zwaait mijn kleine
broertje die opeens in familielijn opgeschoven

helemaal niet meer op mij lijkt en de buurman voor laat
gaan. Jij hier, vraagt deze en adopteert mij terstond.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑