Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: werk (pagina 1 van 32)

nuttige attracties

We moeten het allemaal nog maar zien, zegt ze en hoewel
ze op dezelfde plaats zit als altijd, naast mij,

hangt haar hoofdje dit keer tot bijna boven de tafelrand en
het kopje thee en knikt ze geen enkele keer ter

instemming bij al mijn woorden, kijkt ze me dus niet aan en
mompelt ze, ter afwisseling van dat alles,

voortdurend haar ongenoegen. Het is allemaal onzin, beweert
ze ook, of ‘ja, ja’ op de toon van mijn verongelijkte

moeder, en zelfs stelt ze dat het hele zootje van een dermate
slechte kwaliteit is dat ze het liefst voor altijd

daar, naast mij, blijft zitten. Ik omarm haar kleine gestalte na
afloop van het voorlezen en hijs haar

in dezelfde beweging omhoog en beaam dat het niet meevalt,
dat doet het tenslotte ook niet, ze knikt.

om haar te herkennen

om haar te herkennen  

 

12 jaar weblog!
vanaf 8 april 2006 dagelijks

rozen uit de kopieermachine

Er zijn van die dagen dat je uit je ritme geslagen wordt,
een nachtmerrie overdag, een bonkend geraas dat

over je trekt voordat je kunt bukken, glas uit een dicht
gelaten deur. Eerst doe je alsof er niets

gebeurd is, steken tellend in een onmogelijk patroon, je
handen om een brandweerauto die

erop uit trekt voordat de sirenes loeien, je kleinzoon aan
het scherm dat ‘meisje, meisje’ zegt omdat

er een pop was waarmee hij speelde, een kunstwerk dat
je vanaf zolder heel langzaam laat zakken op

de keukenvloer alvorens je zelf naar beneden komt. Dan
ben je pas in de late avond waar je in de ochtend

had zullen zijn. Je luistert zijn stem, deelt het ongemak,
hij lacht en zal zijn leven beteren, jij ook.

aangevuld met alles van haar

Komen er eerst nog rozen uit de kopieermachine, droge
harde die knappen bij het vallen op het bureau,

later zijn het vlammen en knallen en stort het hele kantoor
in terwijl ik urenlijsten vermenigvuldig die

ieder nog invullen moet. Er zijn twee vrouwen die op de
schoot van een collega genomen worden,

er zijn een heleboel nieuwkomers die nog ingewerkt moeten
en mijn vader bezwijkt op straat waar mijn

moeder zich weer vreselijk aan ergert. Het zijn allemaal
fragmenten van een vorig werkend leven,

de opwinding hoe uren vol te maken en te verantwoorden
en een grote mate van collegialiteit blijkbaar, plus

een licht gemis aan mijn kibbelende ouders, terwijl de
buren op straat wijzen naar het verkoolde restant.

zij is al binnen

Uitgeverij In de Knipscheer koos voor de 63 gedichten over de liefde, die ik onder de werktitel ‘Ik wil de zachtheid van het alledaagse‘ bij elkaar voegde (juli 2017). Zij verschijnt in het najaar.

een omcirkelde A

Terwijl we stoeien met het dak van een Mini en botsen met
de camper achter het autootje van een beer die

we tot gisteren niet kenden terwijl we liften aan de kant van
de weg, parasol boven ons hoofd en ballonnen

die de route alvast zwevend nemen, hopen op een joviale
chauffeur maar vooral proviand onderweg, blijft

een zacht gekrijs in de oren klinken, een verontwaardigd en
bitter huilen dat, als we niet opstaan, een

stampvoetende cadans zal worden. Er zijn twee mannen met
elkaar in gesprek en ze buigen zich over

mijn etenstafel, drukken hun armen tegen elkaar, vegen de
kopjes en glazen van het beduimeld blad, grijnzen

vervaarlijk vanaf bladzijde 7 en hoofdstuk 3 mij aan, bukken
zich en rapen de scherven waaraan de suiker nog kleeft.

 

(we zijn teruggegaan naar boek 4 uit 2010 teneinde het manuscript
te voltooien)

zoals ik me iemand verzin

Dichtdruk van Grafisch Atelier Alkmaar

Vanaf april 2017 ben ik betrokken bij dit project. In een Reuring Speciaal van 10 maart jl. gingen we van start. Er ontstonden de volgende koppels dichters/kunstenaars: Joris Miedema/Piet Lont, Elly de Waard/Nikkie Wester, Elly Stolwijk/Jules Kockelkoren, Inge Bak/Nicola Kloosterman, Martin Wijtgaard/Charlotte Samuels, Elbert Gonggrijp/Gerben Hermanus, Demi Baltus/Mirjam Oosterbaan en Alja Spaan/Niels Zwirs.  Deze laatste combinatie hebben we al eerder gemaakt (2008);  het werk van Niels hing regelmatig in Atelier9en40 en siert een van mijn wanden.

De eerste publicatie willen we graag laten samen vallen met de manifestatie van het Grafisch Atelier Alkmaar in de Grote Kerk, van 22 juni tot 22 juli 2018.

in botsing met konijn, kat en scheef gewaaide boom

De zwarte vogels die ze uit zijn handen tovert, de hond
waarop zijn hoofd rust, het fietsen tot

onder de brug door, de vrachtwagen die stopt, het zeil
dat in de hoeken gebarsten is, zijn

schoenen onderaan de trap, hij ziet ze nu pas voor het
eerst, meent hij, en duidelijker dan in de beelden

die hij monteerde, hij is vergeten dat haar stem de tijd
al samenvatte en hoe ze mee had gemogen op

die reisjes. Wiebelend naast hem had ze uit hetzelfde
raam gekeken, wijzend met haar vingers en

achter hem hurkend in het gras, er waren altijd plaatsen
die ze moest kenmerken door haar geur zoals

in al die woorden haar lijf zachtjes drukte, haar borsten
duwde, haar tong voor zijn beurt sprak.

 

(boek 9, 2e versie is ingeleverd bij zowel een uitgever als
bij de hoofdpersoon)

dat er nog verten lagen

boek 9, 2e versie, klaar voor verzending

Oudere berichten

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑