Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Categorie: nieuws (pagina 1 van 12)

fietsend door de lege bochten

‘Laat het lachen niet aan een ander over, het huilen
Ook niet; laat komen, tot slot, de stilte, de nacht, de droom, en
Laat daarin diegenen binnen die zochten, naar het licht.’

uit ‘Het vaderpaard’, Tsjêbbe Hettinga
Donderdagmorgen nemen wij afscheid van Rob de Vos.

om haar te herkennen

geen hemel, geen God

meanderend

Verdrietig en verslagen moeten wij u meedelen dat Rob de Vos eerder deze week thuis in zijn woonplaats Hoogvliet plotseling is overleden. Hij zou op 20 mei 63 jaar zijn geworden.

Rob was de geestelijke vader van Meander. In 1995, een jaar nadat internet (toen nog met een hoofdletter geschreven) op grotere schaal in Europa was geïntroduceerd, zette hij, nadat hij iets dergelijks eerder al op papier had gedaan, een literaire e-mailnieuwsbrief met een bijbehorende website op en noemde het geheel Meander.

Meander beoogde (en beoogt) vooral kansen te geven aan beginnend literair talent, maar al snel bleken ook meer gevestigde dichters graag bereid om in Meander te publiceren. In de loop van de jaren heeft een enorme hoeveelheid dichters (op den duur werd uitsluitend voor poëzie gekozen en werd het publiceren van literair proza verlaten) in Meander gepubliceerd en heeft een keur aan mensen (net als Rob zelf altijd om niet) aan Meander meegewerkt. De wekelijkse nieuwsbrief heeft een bereik van ruim 7000 abonnees.

Rob was in al die jaren de spil van Meander. Hij was webmaster, redacteur, ideeënbedenker, boekhouder en bestuurder. De leegte die hij achterlaat is nauwelijks te overzien. Toch hebben wij de intentie om op de een of andere wijze met Meander door te gaan. Daar hebben wij tijd voor nodig en we vragen daarvoor uw begrip.

Bestuur, redactie en medewerkers van Meander

 

In memoriam Rob de Vos

Rob startte Meander 22½ jaar geleden (1995) vanuit zijn huiskamer, een literaire website die vooral een podium bood aan nieuw talent en debuterende dichters. Daar hoorde hij nadrukkelijk zelf niet bij, al deed hij vorig jaar met de Turing een poging.
Sowieso bleef hij liever op de achtergrond en in zijn eigen omgeving. Eigenlijk was hij de ideale vrijwilliger in zijn eigen vrijwilligersvereniging: Meander was niet het allerbelangrijkste voor hem, al dacht iedereen dat hij 24 uur per dag ermee bezig was, en van gedichten had hij helemaal geen verstand, riep hij, het ging hem om de contacten die hij legde, de mogelijkheden van het internet, het was allemaal niet zo wereldschokkend en zijn functie maakte hem niet belangrijk.
Het plezier van het maken werd echter steeds minder groot, de druk steeds zwaarder. Lang bleef hij alles alleen doen, het koste hem ook moeite zaken te delen of delegeren, hij had een hekel aan overleg dat al ook online snel oeverloos kon worden en hoewel hij luisterde naar veel persoonlijke zaken, had hij geen zin in gezeur.

Hij miste nog altijd Joop Leibbrand, die in september 2015 plotseling overleed, een waar voorbeeld voor hem en anderen in onbaatzuchtigheid en plichtsbetrachting (en dat allemaal zonder betaling). Joop beschouwde hij als de geestelijke voorvader van Meander (en dat hij zelf nu als geestelijke vader de geschiedenis in ging, ach……)

Bij het aanstellen van mij als zijn opvolger als voorzitter (nadat hij mij al allerlei taken had toebedeeld) zei hij dat het plezierig was dat ik ‘niet zo netjes’ was, daar voelde hij zich bij thuis, hij wilde geen pietlut aan het stuur.

Rob geloofde niet in een hemel, niet in een God. Hij dacht over veel dingen na maar leefde volkomen in zijn eigen wereld. Zijn solitaire levenswijze was niet vrijwillig gekozen maar bleef als enige mogelijkheid over. Hij miste nog altijd zijn broer die een paar jaar terug overleed, zijn moeder, en bleef in haar huis wonen. Hij kon net zo makkelijk praten over politiek, de tuin, de kwaliteit van leven als over een geschiedenisboek dat hij net gelezen had (via de E-reader en in grote letter), een zeldzaam bezoek van een oud medewerker aan Meander en hoe het zou zijn om meer ambities te hebben, of kinderen. Als hij geen zin had om te bellen, sprak hij zijn boodschappen in, deed er een foto bij van de tuin of het toetje en vergat nooit een kritische opmerking: het toetje zag er niet uit zoals het zou horen, ik had een eigenaardige vergeetachtigheid inzake komma’s maar ook, hoe heerlijk dat ik wèl altijd goedgemutst was.

(c) Alja Spaan

ruimte waarin de lezer zelf zijn weg moet zoeken

 

Ruimte waarin de lezer zelf zijn weg moet zoeken

 

op zich wel een bijzonder toeval

Interview met de meisjes Arns

Op zich wel een bijzonder toeval

zij is al binnen

Uitgeverij In de Knipscheer koos voor de 63 gedichten over de liefde, die ik onder de werktitel ‘Ik wil de zachtheid van het alledaagse‘ bij elkaar voegde (juli 2017). Zij verschijnt in het najaar.

zoals ik me iemand verzin

Dichtdruk van Grafisch Atelier Alkmaar

Vanaf april 2017 ben ik betrokken bij dit project. In een Reuring Speciaal van 10 maart jl. gingen we van start. Er ontstonden de volgende koppels dichters/kunstenaars: Joris Miedema/Piet Lont, Elly de Waard/Nikkie Wester, Elly Stolwijk/Jules Kockelkoren, Inge Bak/Nicola Kloosterman, Martin Wijtgaard/Charlotte Samuels, Elbert Gonggrijp/Gerben Hermanus, Demi Baltus/Mirjam Oosterbaan en Alja Spaan/Niels Zwirs.  Deze laatste combinatie hebben we al eerder gemaakt (2008);  het werk van Niels hing regelmatig in Atelier9en40 en siert een van mijn wanden.

De eerste publicatie willen we graag laten samen vallen met de manifestatie van het Grafisch Atelier Alkmaar in de Grote Kerk, van 22 juni tot 22 juli 2018.

een logische voortzetting

“Een voorkeur voor het organiseren boven de eigen performance”, staat in mijn profiel op LinkedIn.

Los van Reuring zijn er andere zaken te organiseren, zo ben ik sinds 2017 betrokken bij het project Dicht Druk (Grafisch Atelier, Bibliotheek Kennemerwaard) waarbij kunstenaar en dichter aan elkaar gekoppeld worden tot het maken van een bijzondere prent. Het project gaat maart 2018 van start.

het uitstellen

“Maar vandaag kan ik je blij maken. Dit najaar ga je samen met Karel Wasch uitkomen.” Aldus In de Knipscheer. Karel en ik hebben ons feestje al voorbereid!

Oudere berichten

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑