Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 28 januari 2018

dat aanstekelijk grimassen

Het spreekt voor zich.
Hoe distels over paarden praten.
Wat ongebleekte katoen de maan te zeggen heeft.
Het is me helder.

Echter.
Wat zou een potlood aan de zon willen zeggen.
Wat vraagt de ochtend aan de avond,
als de middag er niet telkens tussen zat.

Wat zou het onderbewuste,
het bewuste willen laten vergeten,
als het niet vergeten was, hoe vergeten ging.

Waar zouden schaamte en dauw
elkaar willen ontmoeten.
Waar ligt het breekpunt van een kindertraan.

Wat zou liefde lust willen vergeven
als alle vragen niet zouden worden verzwegen.
Waarover oreren het onbekende en onbegonnen werk
na hun tweede Tinder-date.

Wat vraagt het knoopsgat aan de container,
het priemgetal aan het breekijzer en
de volgesneeuwde fietstas aan de wereld.

Waarover wil het gevoel spreken
als -het vergetene- zichtbaar was.
En wat wil het gesprokene voelen
als het de woorden vinden kon.

Waarom ik het wil weten, ik weet het niet.
Of ik het wil weten, ik heb mijn vermoedens.

Hugo de Haas van Dorsser, Wordbites, De dingen,
uit: Aan alles komt een begin (De ander)

dat aanstekelijk grimassen

Het podium wordt verschoven naar een klein tafeltje voorin
de zaal, het woord wordt verkondigd te midden

van ons, er is geen afstand tussen dichter en publiek en weer
gaat het om de ontmoeting. De stilte van

de een blijft hangen tussen de weigerende lichten van het
theater, de onrust van de ander blijft bij zijn

tafel zitten, de inhoud van het glas golft een weinig over de
rand, voor zich uitgestald de bewijzen van. De

derde geeft aan, snedige opmerkingen uit het verband gehaald,
lichte gene voor het verzuim van de wereld,

opperste concentratie, gepaste dank, adoptie van een, twee
nieuwe familieleden, zoekend als altijd naar

dat wat past. Zij overweegt een hoed aan te schaffen en dan
met lichte buiging haar inhoud te verliezen.

 

“bij elke activiteit ging het om de ontmoeting”
(Reuring was een intiem genoegen gisteren)

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑