Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 17 december 2017

dat likken aan mijn inkt

“Er was zelfs een tijd dat ik zeker wist dat ik dood wilde, maar nu denk ik dat de pijn niet komt doordat zij niet van jou houden, maar doordat jij niet van hen kunt houden, in ieder geval niet genoeg, niet zoals je zou willen, of zoals je zou moeten. Je kunt honderd brieven schrijven en in elke brief weer vragen waarom altijd alles kapot moet en ondergekotst, maar je zult geen antwoord krijgen. Toen dacht ik nog dat alles anders kon en dat die brieven genoeg zouden zijn om iemand aan je te binden. Misschien kun je niet veel meer doen dan namen verzinnen voor wat er niet is, zodat het makkelijker wordt erover te praten, of tenminste proberen erover te praten. Alleen het gekke is dat ik dacht dat het er wel was. Toen ik al die namen verzon, dacht ik dat ze op weg waren hierheen, en dat ze er altijd zouden zijn. Misschien is ook dat niet belangrijk en heeft die man gelijk die beweerde dat het leven hem had geleerd niet kieskeurig te zijn. Het kan best zijn dat ik die man was, of dat ik het ooit iemand heb horen zeggen, en dat ik toen dacht: Dat wil ik ook zeggen, want zo is het.”

Arnon Grunberg, uit: Blauwe Maandagen, Onder de dennenboom

dat likken aan mijn inkt

De straten hierachter geven ongeordende lichteffecten die
met knallen gepaard de ruiten doen dreunen, een

enkele ster die nu al hoog de weg wijst, twee hertjes voor
een scheef hellende arrenslee, een

knipperend wc-lampje tweehoog en eenzame kinderen die
wachten bij een verdwenen sneeuwpop, vader,

achterneef, auto met kentekens als hun initialen of vuurpijlen
die sissend voortijdig de hemel verlaten.

De buurvrouw klimt ondertussen hijgend met slingers en bal
langs de betonnen treden en laat haar vochtige

warmte achter terwijl Christmas Carrols voor een verkeerde
deur bezorgd worden. De schrijver brengt

voorzichtig een kerstkind thuis en knielt waarbij zij het leven
viert tussen snottebel en open mond en kust.

© 2018 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑