Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 23 november 2017

in al die beweging

Mijn vader 
begon dingen door elkaar te halen       
        bij gebrek aan mensen, gedachten

mijn moeder nam hem in haar armen,
nam de dingen van hem af

toen had hij nog mijn broers,
maar zij groeiden krom en versmolten,
werden één broer van geen enkel belang

toen opende hij zich
en er verschenen olifanten, witte duiven, mieren, irissen
                                                                     in de kieren van zijn verstand,
maar niet voor lang,
mijn moeder deed hem dicht

en het werd koud
en mijn vader was als een lam
                                bij gebrek aan de dood.

 

Toon Tellegen, uit:  Daar zijn woorden voor, een keuze uit de gedichten,
opgenomen in de bloemlezing Je bent mijn liefste woord (Anne Vegter)

in al die beweging

Mevrouw K. huilt tegenover mij. Vanuit haar enorm
en zachtroze lijf vloeit ze over zonder

geluid te maken. Ze wordt meisje genoemd en er komt
een ‘ach’ bij en ‘toch’, zo had ik wel

willen heten en getroost willen worden en zomaar willen
snikken om dat alles. Iedereen krijgt

uiteindelijk gelijk, ze zijn de laatsten van hun families en
nooit hadden ze gerekend op

de eenzaamheid hier en hoe niets er nog toe deed. Dat je
bijvoorbeeld de hele wereld over trok,

goed geld had gemaakt en een huis had gehad waarin je
tien auto’s kon stallen maar nu binnen

vierkante centimeters niet kon kiezen welk eten je wilde
en of je de heer K. heette of misschien Jan X.

© 2017 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑