Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 21 november 2017

tot de sterren en weer terug

(Alkmaar, 3 december 2011)

Bernard Dov Wisser overleed vanmiddag; de gedichten van de afgelopen twee dagen waren voor hem

“It’s a glorious day for the universe, but a sad day for us mortals:
After a long party here on earth, the Dov has returned to the eternal mind.
We’ve all been blessed to be a part of his life and will now have to live without his sparkle and love.”

een soort tegemoetkoming

Het enige dat ik deed was over hem dromen, ik wist niet
dat hij al echt onderweg was, wilde ik

hem voorlezen als hij er was? Waarom gaan de dagen zo
snel en waarom had ik altijd een bijna

hekel aan het teveel aan woorden tussen ons, was het alsof
ik betrapt werd in mijn stoer gedrag omdat hij

wel wist dat er een klein meisje school in al die beweging
en wilde ik dat niet weten. Zo werd het liefste

dat hij zei, behalve dat van die ‘great poet’ waarmee hij me
introduceerde, dat die ander echt

van me hield, een vrijgeleide voor alles dat nog zou volgen,
alles was mogelijk, tot

de sterren en weer terug, hij dan en ik het vers zingend op
de wijs van wat vrienden uit een vorig leven.

© 2017 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑