Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 17 november 2017

hij kan zomaar zich vermaken

Het zijn vooral de vrouwen, daar maar waar dan ook,
die exemplarisch zijn voor het zich afgespeelde

leven, hoezeer ik me ook de mannen fantaseer, en niet
alleen in hun aanwezigheid overal elders maar

ook in hun fragmenten die geschreven lijken om te
worden gelezen en te blijven staan door

alle tijden heen. We zouden moeten tellen, zegt de een,
hoeveel mannen er zijn die een dagboek houden

of de tijden waarop zij schrijven maar het is een man
die later vraagt of we de handen omhoog willen

steken bij een bevestigend antwoord. Ook daar moeders
die het dagboek vinden, ook daar de

geheimplaats ontrafeld, ook daar het slot op de mond om
eerst pas later het ons te vertellen: die geleefde tijd.

hij kan zomaar zich vermaken

“Alleen achteraf kunnen we vaststellen dat we nooit uniek zijn geweest. Zo zal het een voor een met alle fases van ons leven gaan. Onze individualiteit is iets wat zich vooral in het heden manifesteert, en dan nog in onze verbeelding, als noodzakelijke fictie.”

Rob van Essen, uit het voorwoord van het gisteren gepresenteerde boek Puberdagboeken, Monica Soeting & Nina Wijsbek

© 2017 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑