Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 24 juli 2017

ergens in het publiek van de duizend voorstellingen

terwijl uitgever In de Knipscheer bezig is met bundel 2, maakte ik bundel 3, werktitel “Ik wil de zachtheid van het alledaagse“, 63 gedichten over de liefde (en ondertussen is bundel 1 die eigenlijk bundel 4 is, het officiële debuut Misschien moet alles eerst op tekening hersteld, januari 2017, nog gewoon via uitgeverij Watervis te koop)
collage uit 2007

ergens in het publiek van de duizend voorstellingen

Dat loodrecht neervallen van de regen, dat onnavolgbaar
trekken van bijna witte, voorlopig nog

zichtbare sporen die eindigen in diepe geulen, het land
verdeeld in zompig of doorlaatbaar, dat in

cadans tikken op de attributen als auto’s, omgekeerde
bloempotten, verlaten kinderbadjes, een

afgeschroefd been, dat hard slaan van weke onderdelen
als vogellijfjes schuilend in het donker

kastanjeblad, een eenzame bezoeker talmend op de galerij,
het verend zadel van een roze fietsje dat

uit het stuur bloemen spuugt, dat zojuist aangelegde nog
niet geurend vierkantje vol graszaad, uiteen

gebeten brood, en dan dat plotseling stilvallen van de lucht,
wachtend op terugkerende luisteraars, rennend.

© 2017 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑