Alja Spaan

Now I wish I could write you a melody so plain, That could hold you dear lady from going insane (Bob Dylan, Tombstone Blues)

Datum: 12 juli 2017

de knagende honger

54 van de 89 lapjes

 

de knagende honger

“Want innerlijke critici zijn langslapers. Ik ontdekte dit idee in het boek From Where You Dream (2005) van de Amerikaanse auteur Robert Olen Butler, dat gericht is op de beginnende romanschrijver, maar waar je als beginnende dichter ook veel aan hebt. Butler zegt dat we de eerste anderhalf uur na ons ontwaken nog te duf zijn om echt zelfkritiek te leveren. Deze vorm van halfbewustzijn is volgens hem perfect om te schrijven, omdat je op ideeën kunt komen die je, eenmaal echt wakker geworden, niet voor mogelijk hield.”

uit: ‘Zo word je een geweldige dichter’, Inspiratie en transpiratie, Ellen Deckwitz

de knagende honger

Hij had het tegen haar gezegd en al op de tweede dag,
gewoon omdat die dag eigenlijk al de

honderdste was, en zij had gezegd ‘ik ook maar dan
anders’ dus ben ik, en even kijkt hij op van

zijn wisselend scherm, de enige die het hem vertelde.
(Er is de huid die mist, ik zie nog

elke beweging, ik herhaal nog elke dag het woord). Wie
tot honderd telt is af. Het zwart van zijn

wereld licht op, het draait een kwartslag, het gonst, een
lege hand tilt haar, hij grijnst, hij houdt haar

in de lucht. Er is een reden voor deze schijnbeweging.
(Geef me jouw verstopplek en ik

kom tevoorschijn). Soms, zeg ik, is alleen de afmeting
een andere, soms alleen de betekenis.

Maar zonder voorbehoud toch? Ik vul zijn bord zonder
te vragen en duw zijn leven even opzij.

© 2017 Alja Spaan

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑